Yaşar Kemal’in romancılığı

Türk edebiyatının dev müellifi Yaşar Kemal… 28 Şubat 2015’te ortamızda ayrıldığında hepimizi ve edebiyat dünyasını derin bir yasa boğmuştu. O Yaşar Kemal ki; hayatı boyunca yazdığı her satırla hayatımıza dokunmuştu.

Nobel Edebiyat Ödülü’ne aday olduğunda bilinmeyen birtakım eller nedense bunu engellemişti.

Peki neden bu engellemeler oldu?

Çünkü Yaşar Kemal devletinin ve milletinin yanında olduğu için, devleti gereğince sertçe eleştirmediği için şikayet edilmişti. Şikayetler yerini bulmuş ki, son anda adaylığı iptal edildi.

Ama Yaşar Kemal edebiyat dünyasının en itibarlı mükafatını almasa da biz okuların gönlünde  en büyük mükafatı aldı.

Onu çok sevdik…

Yazdıklarını yutarcasına okuduk. Tuğla üzere kalın, dört seriden oluşan İnce Memed romanı, onun haksızlığa, baskılara ve adaletsizliğe olan sert yumruğuydu. O Anadolu coğrafyasının yılmaz ve üretken kalemiydi.

“O hoş beşerler atlara binip gittiler. demirin tuncuna, insanın piçine kaldık” kelamını hangimiz bilmiyoruz ki?

Çukurovalıydı Yaşar Kemal, işçiydi, yeterli gözlemciydi. Tıpkı Orhan Kemal üzere… Yaşladığı coğrafyanın mukadderatını ve kültürünü güzel biliyordu. Bildiği için de bunu romanlarında ustalıkla işledi. Yaşar Kemal, kent romancısı değil, tam bilakis buram buram Anadolu kokan, Anadolu beşerinin yazarıydı.

Bu yazıda Yaşar Kemal’in romancılığı ve müellifliği üzerine laf etmek haddime değil lakin kendisini okuyan biri olarak biraz da olsa hakkım olduğunu düşünüyorum. Yaşar Kemal’i birinci olarak herkes üzere lise yıllarımda keşfettim.

Elime aldığım birinci romanı ise üstte da bahsettiğim üzere İnce Memed yapıtı oldu. Romanı biliyordum fakat şimdi okuma fırsatım olmamıştı.

O fırsat nihayet geldi ve büyük bir iştahla okumaya başladım. Okudukça okuyasım geliyordu. O denli de yaptım. Bir ay üzere bir müddette dört ciltlik seriyi bitirmiş, huzura ermiştim.

Romanı okurken Yaşar Kemal’in ne kadar büyük bir muharrir olduğunu bir kere daha anlamıştım. Yaşar Kemal’i okuyanlar bilirler betimlemelerin uzun olduğunu.

Okuru sürükleyen bir müellif…

Bu tahminen de Yaşar Kemal’e has bir özelliktir. Romanlarını elinize laıp okumaya başladığınızda sizi uzun uzun betimlemeler karşılar. Mevzuya bir türlü giremez Yaşar Kemal; okurlarını meraklandırmayı sever onları peşinde sürükler…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.